In de afgelopen 60 jaar zijn in toenemende mate eeuwenoude lokale economien veranderd in één rurale wereldeconomie. Menskracht maakte plaats voor mechanische krachten door de komst van goedkope energie (olie). Het tempo waarmee onze samenleving veranderde was en is moordend. Kleine ondernemers en familiebedrijfjes, die soms al generaties lang werden voortgezet, legden het af tegen de komst van grote ondernemingen en de multinationals. Ze werden bestempeld als stoffig, ouderwets en niet gewenst. Grootschaligheid en wereldhandel was en is nog steeds het devies.

Een nog groter drama speelde zich af in de natuurlijke omgeving. Waar burgers hun stem verloren in de macht van het grote geld, verloor de natuurlijke omgeving haar bestaansrecht in de ratrace van de moderne samenleving. Groei versus kringloop. Grootschalig versus kleinschalig. Meer versus genoeg. Mensen verloren hierdoor onbewust hun feeling met hun roots en de verbinding met de natuur. Ook hier gold dat verbondenheid met de natuur als ouderwets en onderontwikkeld werd beschouwd. De mensheid zou verheven staan boven alle natuurlijke processen en is de kroon op de schepping.

Denken dat we nu beter af zijn dan voor de massale komst van goedkope olie is ronduit naief. Natuurlijk heeft het ons goede dingen gebracht, maar de hedendaagse crises heeft de mensheid nog nooit zo dicht bij de afgrond gebracht in zo'n korte tijd. Nog nooit heeft de mensheid er zo beroerd voorgestaan. Maar om te denken dat alles voor de komst van goedkope olie beter was, is net zo naief. Beide tijden hebben hun goede en slechte dingen voortgebracht. Het is aan deze generatie om het goede van beide werelden te verenigen. In een nog hoger tempo dan met de komst van goedkope olie.

Gelet op de enorme gevolgen van een veranderend klimaat en de strijd om de grondstoffen, is dit een immense uitdaging die moed, lef en doorzettingsvermogen vraagt. We moeten weer leren logisch na te denken, in kringloop te leven en de samenhang (all inclusive) te begrijpen. Wij gaan het meemaken; het keerpunt in deze beschaving. Het is aan ons welke richting we inslaan. Maar het roer moet om!

Iedere stap die wij vanaf nu zetten dient gemaakt te worden met het oog op een gezonde aarde en toekomst voor alle kinderen en de kinderen die nog zullen volgen. Het zal niet gemakkelijk zijn om deze transitie door te komen. Maar met de hoop en een onverwoestbaar vertrouwen in elkaar, op ons gezond boerenverstand moet het mogelijk zijn.